1395/05/07 12:41
نمازجمعه 1395/05/01
همه باید در راستای مصالح و منافع ملی کمک بدهند. همه باید در راستای عدالت و رعایت حقوق انسان ها حتی اقلیت های مذهبی و غیر مسلمان تلاش کنند. همه باید با اخلاق و آداب اسلامی نسبت به یکدیگر رفتار کنند. اسلام به کسی اجازه نمی دهد که از رفتار خشونت آمیز، غیر اسلامی و غیر اخلاقی استفاده کرده و انتقام جویی کند

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

خطبه اول

الْحَمْدُلِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَ نَسْتَعِينُهُ وَ نُؤمِنُ بِه وَ نَتَوَکّلُ عَلَیه ِوَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِأَنْفُسِنَا وَ مِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا مَنْ يَهْدِي اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنّ َمُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ (ص). اُوصيکُم عِبادَالله وَ نَفْسی بِتَقْوَی الله وَ اُخوّفکُم مِن عِقابِه

برادران و خواهران عزیز همه شما عزیزان و نفس حقیر خودم را به تقوای الهی توصیه می کنم. از خداوند متعال برای همه توفیق تحصیل تقوا، علم و ایمان و معرفت را مسئلت می نمایم. امیدوارم خداوند به ما توفیق دهد تا قدرشناس نعمات های خدا و شاکر باشیم. کسانی که شاکر نعمات الهی باشند خداوند به آن ها پاداش مضاعف عنایت خواهد فرمود. خداوند به ما دستور شکر گزاری از نعمت های خدا را داده است. روز 15 ماه شوال، روز بزرگ شهادت حضرت حمزه سید الشهدا (ع) و حضرت امامزاده عبدالعظیم حسنی بود. روز 25 ماه شوال نیز روز شهادت پیشوای بزرگ مذهب حضرت امام صادق (ع) است. پیشاپیش شهادت امام صادق (ع) را نیز خدمت امام زمان (عج)، خدمت ملت بزرگوار، ارادتمندان به آستان مقدس ایشان تسلیت عرض می کنیم.

در این رابطه چند نکته را عرض می کنیم. شیعیان، همسوی با قرآن کریم، وجود نورانی اهل بیت (ع) را دارند. اهل بیت (ع)، قرآن مجسم، چراغ راه، نشان دهنده اسلام اصیل، اسلام ناب محمدی (ص)، اسلام جهاد و اجتهاد هستند. آن چه که امروز رهبری مرتبا به عنوان انقلابی بودن تأکید می کند به معنای جهاد همه جانبه علمی، اعتقادی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و.. است. مصداق این انقلابی بودن، انقلابی زیستن و در راه خدا فداکاری کردن، در درجه اول وجود نورانی اهل بیت (ع) است. مصداق های دیگر نیز حمزه سید الشهدا و حضرت عبدالعظیم و ... هستند. اگر در مورد این بزرگان صحبت می کنیم الگوها و اسلام مجسم را معرفی می کنیم. حضرت حمزه سید الشهدا (ع)، حضرت عبدالعظیم حسنی الگو هستند و در رأس همه، پیامبر (ص)، امیر المؤمنین (ع) و فاطمه اطهر (س) و ائمه معصومین (ع) اسوه و الگو هستند. به تعبیری که از مقام معظم رهبری نقل شده است وجود مبارک اهل بیت (ع)، در طول تاریخ به عنوان یک انسان 250 ساله است. دوره ی امامت 11 امام معصوم (ع) 250 سال طول کشیده است. انسانی که در شرایط مختلف در طول این 250 سال اقدامات متفاوتی انجام داده است. در مقابل بنی امیه، بنی العباس، غاصبین خلافت، 25 سال خانه نشینی، در جنگ و صلح، در کربلا و... یک انسان مؤمن و ضابطه مند، با تقوا و معصوم، این برنامه و آرمان ها و اهداف و سیاست ها را دنبال کرده است. به جای این که از 11 نفر امام سخن بگوییم از یک انسان پاک، با ایمان، عادل، پرهیزگار و آگاه به قرآن و عارف و عامل به احکام الهی نام می بریم که 250 سال سرخط پرگار حرکت سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و ... دنیای اسلام را دنبال کرده است. بنده به عنوان یک طلبه ی بسیار کوچک و ناقابل از سال 42 که حادثه فیضیه اتفاق افتاد که روز شهادت امام صادق (ع) بود در مدرسه فیضیه بودم و اکنون نیز در خدمت شما هستم. بنده زمان طاغوت و آغاز انقلاب، زمان مراجع مختلف، اتفاقات گوناگون تاریخی و ... را دیده ام و در این مدت یک مسیر را دنبال کرده ایم. این که چقدر موفق بودیم و در هر موقعیت چه اقداماتی انجام داده ایم بحث دیگری است. شاید از نظر مبانی اعتقادی از روز اول تا امروز تفاوتی برای ما نداشته است، حال در میدان عمل ممکن است درجه توفیق کم یا زیاد شده باشد. در تمام این دوران، همواره تلاش کردیم که بر اساس تشخیص وظیفه و تکلیف ادای وظیفه کنیم. مردم، مراجع عالیقدر، مقام معظم رهبری و.. نیز همین طور بودند. این یک مثال کوچک است. این مثال را در سطح عالی ائمه هدی (ع) در طول 250 سال با شرایط بسیار حساس در زمان بنی امیه و بنی العباس و خوارج نهروان و صلح و جنگ و .... تا حوادثی که در زمان امام هادی و امام عسکری در سامرا اتفاق افتاد می توان بیان کرد. قسمتی از این دوره ی بسیار حساس، دوران حدود 50 ساله ی امام محمد باقر (ع) و امام صادق (ع) بود. از سنه ی 94 که امام سجاد (ع) به شهادت رسیدند امام باقر (ع) تا سنه ی 114 امامت را بر عهده داشتند و امام صادق (ع) نیز سنه ی 148 به شهادت رسیدند. این بدین معناست که نیمه ی اول قرن دوم هجری، این دو امام بزرگوار پرچم با عظمت اسلام و قرآن و مکتب و امامت و ولایت را به دست گرفتند. در آستانه ی انقراض بنی امیه و از بین رفتن بنی امیه و بنی مروان و تسلط یافتن بنی العباس بر اوضاع حکومتی، فرصتی پیش آمد تا امام باقر و امام صادق علیهما سلام احکام اسلام و قرآن و تشیع را برای جامعه بازگو کنند. یک نهضت بزرگ علمی در تاریخ اسلام و تشیع به وجود آمد. اگر این طور تعبیر شود خیلی دور از واقعیت نیست. در زمان ائمه (ع) دو نهضت بسیار بزرگ در تاریخ تشیع وجود دارد:

  1. نهضت با شکوه و حماسه ی همیشه جاودانه ی حضرت سید الشهدا (ع) و یاران ایشان است که با خون خود، با جهاد و شهادت و فداکاری درخت اسلام و قرآن را آبیاری کردند که در تاریخ بشریت بی سابقه است. تاریخ بشریت چنین نهضتی با این عظمت و ابعاد به خود ندیده است.
  2. نهضت دیگر که مانند عاشورا و کربلا بسیار با عظمت و تأثیرگذار است نهضت فقهی و معرفتی، علمی و فرهنگی امام باقر (ع) و امام صادق (ع) است. در برابر دربار پلید بنی امیه و بنی العباس و تبلیغات گسترده ی جریان های انحرافی و کج سلیقه در مسائل اعتقادی، اخلاقی، سیاسی، فقهی و حقوقی و احکام عبادی، خداوند وجود مبارک این دو امام بزرگوار را عنایت فرمود تا چراغ راه امت اسلامی بوده و احکام اسلامی و معارف اسلام را در همه ابعاد بیان کنند و به درستی که با تمام سختی ها و تنگناها، این دو امام بزرگوار سنگ تمام گذاشتند و شاگردان بسیار بزرگ و نخبه ای را تربیت کردند که تاریخ اسلام به هر کدام از این شاگردان و بزرگان افتخار می کند. وقتی طلبه هایی که نزدیک به 50 سال بر سر سفره ی امام صادق (ع) بهره می برند، نام مقدس محمد بن مسلم، ابان بن تغلب، زراره و خانواده ی او که حداقل 6 فقیه داشتند، ابوبصیر، عبدالله بن ابی یعفور را به زبان می آورند از عظمت ایشان خضوع می کنند و احساس غرور و سرفرازی به انسان دست می دهد. این افراد شاگردان امام باقر (ع) و امام صادق (ع) هستند که از وجود نورانی ایشان استفاده کرده اند. وجود این افراد از چشمه های نورانی اهل بیت (ع) سیراب شده و سپس تلاش کردند که جامعه اسلامی را نیز سیراب کنند.

روایتی از امام صادق (ع) نقل شده است که فرمودند:

«مَنْ لَمْ تَکُنْ فیهِ ثَلاثُ خِصال لَمْ یَنْفَعْهُ الاْیمانُ: حِلْمٌ یَرُدُّ بِهِ جَهْلَ الْجاهِلِ، وَ وَرَعٌ یَحْجُزُهُ عَنْ طَلَبِ الْمحارِمِ وَ خُلْقٌ یُدارى بِهِ النّاسَ[1].»؛ هر که سه خصلت در او نباشد، ایمان به او سودى نرساند: حلمى که با آن، نادانى نادان را برطرف کند. پارسایى‌اى که از طلبِ حرام بازش دارد. و اخلاقى که به وسیله آن با مردم مدارا کند.

ایمان، فقط ادعا و اسم نیست بلکه باید اسم به اخلاق و عمل تبدیل شود. حلم و بردباری و تحمل و شرح صدری که بتواند با جاهلان و نادانان و نابخردان، تعامل نیکو داشته باشد.

حلمی که خود پیامبر (ص) داشت. بنده و شما در محیط های مختلف خانوادگی و اجتماعی و محیطهای کاری انسان به حلم و بردباری نیازمند است. اگر انسان مظهر خشم و غضب باشد نمی تواند کار مفید کند، به جای جذب مردم و دعوت به خیر، مردم از او فراری می شوند. انسان باید حلمی داشته باشد که با افراد نادان و فرومایه و جاهل تعامل نیکو کند. ممکن است درجه ی فهم برخی افراد کم و توقعات زیاد و بیجا باشد باید با آن ها با حلم و بردباری تعامل نیکو داشت.

مصادیق این مسئله در جامعه فراوان است. معلم در مقابل شاگردان خود، رئیس دادگاه و دادستان و نیروی انتظامی و ... با مجرمین و سایر مردم و ... تعامل دارند. حتی اگر انسان قدرت و زور داشته باشد، باید با حلم و بردباری و شرح صدر و محبت و ... برخورد کند. چه بسا زبان محبت مار را از سوراخ خود بیرون می کشد. باید آن قدر با محبت و بردباری برخورد کرد که موجب جذب دیگران شود.

وَ وَرَعٌ یَحْجُزُهُ عَنْ طَلَبِ الْمحارِمِ؛ پارسایى‌اى که از طلبِ حرام بازش دارد.

یکی از شرایط اصلی زندگی انسان مؤمن، روحیه ورع و تقوا و پرهیزگاری است که آلوده به گناه و فساد و ... نشود. این بسیار مهم است. اگر محیط زندگی یا رفقا و اطرافیان انسان آلوده باشند انسان تحت تأثیر محیط قرار نگیرد.

وَ خُلْقٌ یُدارى بِهِ النّاسَ؛ و اخلاقى که به وسیله آن با مردم مدارا کند.

رفق و مدارات میدان بسیار وسیعی دارد. این بدین معنا نیست که انسان نسبت به وظایف شرعی خود کوتاه بیاید و برای این که خوش اخلاق جلوه کند در گناه دیگران نیز همراه باشد. باید حدود الهی رعایت شود. کسی را که اعتراض می کند که حقوق بیت المال را بدهید بد اخلاق می خوانند. ضمن این که انسان وظایف شرعی و حدود الهی را به طور کامل رعایت می کند، در عین حال، حلم و مدارا و ورع داشته باشد. این طور نباشد که برای این که مردم او را انسان خوش خلقی بخوانند، با زن و مرد نامحرم شوخی کند و خیره نگاه کند و با هر کسی همراهی کند. باید اصول و حدود و وظایف را به درستی رعایت کرد در عین حال با مردم مدارا و خوش اخلاقی نیز داشته باشد. رئیس دادگاه، قاتلی را محاکمه می کند ولی در عین حال باید رفتار خوبی با او داشته باشد. اگر انسانی جنایت کرده باشد و آدم کشته باشد باید قصاص شود ولی نباید حق و حقوق دیگر او ضایع شود. قاضی، مجریان، متهم و صاحبان دم، نباید در اجرای حکم بد رفتاری کنند. حکم شرعی باید درباره ی فرد اجرا شود.

چند سال پیش به زندان رفتم. استاد قرآنی که مقداری از قرآن را حفظ کرده بود، مواد مخدر جابجا کرده بود. سال گذشته پرونده ی فردی که قرآن را در زندان حفظ کرده بود بررسی کردم متأسفانه جنایت بزرگی مرتکب شده بود که امکان کمک به او وجود نداشت. گاهی ممکن است در مواردی مانند قتل و ... وساطت صورت بگیرد ولی در اعمال وحشیانه ی و تجاوز به نوامیس و ... نمی توان وساطت کرد. این ها حکم خداست.

انسان ضمن رعایت حدود و اصول و وظایف شرعی، از حریم الهی تجاوز نکرده و باطل را حق و حق را باطل نکند، معروف را منکر و منکر را معروف نکند، حقوق مردم و خداوند را ضایع نکند در عین حال باید با حلم و مدارات، ورع و تقوا و پرهیزگاری کارها را پیش برد. این بیان نورانی صادق آل محمد (ع) است. از این نمونه بیانات در دانشگاه اهل بیت و امام صادق (ع) بسیار زیاد است که هر کدام از آن ها به عنوان یک سرمشق زندگی هزار سال جامعه بشریت کافی است.

مرحوم ابن شعبه در کتاب تحف العقول رساله ای از امام صادق (ع) به نام غرر و درر یا نثر الدرر یعنی درهای پراکنده نقل کرده است که حدود 160 کلمه ی گهربار از ایشان نقل شده است که کلمه ی 81 این رساله، همین حدیث بود. این یکی از رساله های امام صادق (ع) در زمینه مسائل اخلاقی و سیاسی و اجتماعی، امنیتی، علمی، معرفتی، مساعدت با مردم، روابط اجتماعی، اخلاقی و ... است. آیا جای دیگری از بزرگان دیگر دنیا، چنین کلمات گهرباری را مطرح کرده است؟!

این امام صادق (ع) است که این سخن را بیان می کند: هر که سه خصلت در او نباشد، ایمان به او سودى نرساند: حلمى که با آن، نادانى نادان را برطرف کند. پارسایى‌اى که از طلبِ حرام بازش دارد. و اخلاقى که به وسیله آن با مردم مدارا کند. منظور از مردم، همه مردم دنیا با هر زبان و دین و مذهبی که هستند و اختصاص به شیعیان ندارد. انسان حق ندارد حتی با دشمن خود بدرفتاری کند. گروهی مانند داعش به نام اسلام جنایت و آدمکشی می کنند ولی اسلام به هیچ مسلمانی اجازه ی چنین رفتاری را نمی دهد. اگر قرار است کسی قصاص شود هم حق دشنام دادن و توهین به او وجود ندارد و حتی پس از آن که فرد قصاص شد باید غسل و کفن شود و نماز بر او خوانده شود و تمام شرایط کفن و دفن رعایت شود. ممکن است خداوند گناه فرد اعدام شده را بخشیده باشد، وظایف دیگران در کفن و دفن باید انجام شود. قطعا خداوند تبارک و تعالی نیز ارحم الراحمین است.

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

إِنَّا أَعْطَيْناکَ الْکَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّکَ وَ انْحَرْ * إِنَّ شانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَرُ 

متن خطبه دوم

 بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

الْحَمْدُلِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَ نَسْتَعِينُهُ وَ نَسْتَغْفِرُهُ وَ نَسْتَهْدِيه ِوَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِأَنْفُسِنَا وَ مِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا مَنْ يَهْدِي اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنّ َمُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ انْتَجَبَهُ لِوَلَايَتِهِ وَ اخْتَصَّه ُبِرِسَالَتِهِ وَ أَكْرَمَهُ بِالنُّبُوَّةِ أَمِيناً عَلَى غَيْبِهِ وَ رَحْمَةً لِلْعَالَمِ. اُوصيکُم عِبادَالله وَ نَفْسی بِتَقْوَی الله و اُخوّفکُم مِن عِقابِه

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ، سید المرسلین وَ امام المتقین وَ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ صَلِّ عَلَى عَلِیٍّ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ وَصِیِّ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ صَلِّ عَلَى الصِّدِّیقَةِ الطَّاهِرَةِ فَاطِمَةَ [الزَّهْرَاءِ] سَیِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ وَ صَلِّ عَلَى سِبْطَیِ الرَّحْمَةِ وَ إِمَامَیِ الْهُدَى الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَصَلِّ عَلَى أَئِمَّةِ الْمُسْلِمِینَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِیِّ بْنِ مُوسَى وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ وَ عَلِیِ ّبْنِ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ وَ الْخَلَفِ الْهَادِی الْمَهْدِیِّ حُجَجِکَ عَلَى عِبَادِکَ وَ أُمَنَائِکَ فِی بِلادِکَ. اَللّهُمَّ اِنّا نَرْغَبُ اِلَیْکَ فى دَوْلَةٍکَریمَة، تُعِزُّ بِهَا الاِسْلامَ وَ اَهْلَهُ، وَ تُذِلُ ّبِهَا النِّفاقَ وَ اَهْلَهُ، وَ تَجْعَلُنا فیها مِنَ الدُّعاةِ اِلى طاعَتِکَ، وَ الْقادَةِ اِلى سَبیلِکَ

برادران و خواهران عزیزم همه شما بزرگواران و نفس حقیر خودم را به تقوای الهی توصیه می کنم. انشاءالله در این ماه شریف با دعا، توسل و توجه، با توبه و انابه به ذیل درگاه خداوند و امام صادق (ع) رحمت خدا را سمت خود جذب کرده و الطاف خدا را جلب کنیم. دعای خیر در حق برادران خود در حق مسلمانان، شیعیان و پیروان اهل بیت (ع) را فراموش نکنیم. در همه کشورهای اسلامی مخصوصاً علیه شیعیان خرمنی از آتش روشن شده است. حداقل کاری که می توان انجام داد، دعا کردن است. این حوادث دلخراش، جنایات وحشیانه ای که اتفاق می افتد و دامن زدن برخی جنایتکاران در دنیا اتفاق می افتد. حوادث دلخراش عراق و سوریه را مشاهده می کنید. وقتی امریکایی ها می خواهند با تروریست ها مبارزه کنند مردم را بمباران می کنند و 130 نفر را به مظلومانه از بین می برند. وضع برادر بزرگوار حضرت آیت الله شیخ عیسی قاسم در بحرین بسیار دلخراش است. اخیرا بزرگان و علمای بحرین اطلاعیه داده اند که هدف آل خلیفه و آل سعود، علما نیست بلکه هدف آن ها اسلام و تشیع و اهل بیت (ع) است. آل خلیفه و مزدوران آل سعود و اسرائیل و امریکا و انگلیس نفس کشوری که هزار سال در خدمت اهل بیت (ع) است را قطع می کنند. شیخ عیسی قاسم که متولد بحرین است را سلب تابعیت می کنند. شخصیت های دیگر را زندان و شکنجه می کنند. خشونت به کار می بندند، نمازها و مساجد را تعطیل می کنند. این نمونه ای از جنایات آل خلیفه با هم دستی آل سعود در بحرین است. نزدیک به 70 درصد از مردم بحرین شیعیان امیر المؤمنین (ع) هستند که در چنگال گرگ های یزیدی گرفتار شده اند. ما نیز کار خاصی نمی توانیم انجام دهیم و می توانیم دعا کنیم. از مردم شریف بحرین و مردم شریف و مؤمن بحرین تشکر کرده و برای همه آن ها آرزوی توفیق داریم. باید دعا کرد که خدا آن ها را یاری کرده و شر دشمنان آن ها را از سر مردم و شیعیان امیر المؤمنین (ع) کوتاه کند. خداوند به عزت و جلال خود، وسائل نجات علما و بزرگان را در بحرین و منطقه ی شرقیه عربستان و نیجریه از سر مسلمانان کوتاه کند. بعد از چندین ماه سازمان ملل و کمیته ی ذیربط در نیجریه، اعلام کردند که ارتش نیجریه جنایت کرده و بیش از 1300 نفر از شیعیان را با تانک و توپ و مسلسل به خاک و خون کشیده و شیخ زکزاکی را نیز مصدوم و مجروح کرده است و این کار را محکوم کردند. این که این اعلام، در عمل نتیجه ی چندانی ندارد ولی به هر حال معلوم شد ارتش نیجریه جنایت کردند. بنده نگران هستم که مبادا نظیر این جنایت در بحرین رخ دهد. همه باید حاکمان فاسد بحرین را محکوم کنند و از هویت دینی و اسلامی، ولایی و هویت پیروان اهل بیت (ع) حمایت کرده و آن ها را دعا کنند. وزارت خارجه باید فعال تر برخورد کند. مجامع بین المللی را باید بسیج کرد. علمای جهان اسلام باید برای دفاع از مظلومان به پا خیزند. این وظیفه همه ماست. اسلام دین دفاع از مظلوم و مبارزه با ظلم است. کربلا برای دفاع از مظلوم بود. شهادت از امام حسین (ع) برای حمایت از مظلومان و امروز هم مکتب شهادت و جهاد است. انسان از مدعیان دورغین دموکراسی مانند امریکا و انگلیس و فرانسه، شورای امنیت و سازمان ملل و ... تعجب می کند که شعار دموکراسی می دهند اما در میدان عمل هم خود آن ها جنایتکار هستند و هم از جنایتکاران حمایت می کنند. مجامع بین المللی می توانند در قبال این جنایت ها و تضییع حقوق انسان ها قاطعانه برخورد کنند. متأسفانه در خود امریکا، سیاه پوستان را می کشند. نمی توان انتظار داشت که این افراد به فریاد علمای دینی و مذهبی اسلام برسند.

متأسفانه هفته گذشته در منطقه بسیار حساس و مؤمن منطقه مسلمان نشین کشمیر هم حوادث دلخراشی اتفاق افتاد. امیدواریم دولت هند شرح صدر بیشتری داشته باشد. بنده وقتی برخی عکس ها را در روزنامه ها دیدم بسیار متاثر شدم که با چماق آدم می کشند. دور از انصاف و انسانیت است. اگر کسی خطایی کرده است باید محاکمه شود و مجازات طبق مقررات باشد نه این که وسط خیابان با چماق دو متری بر سر مردم بزنند. این رفتار وحشیانه و قرون وسطایی است. این رفتار پلیس یک کشور متمدن نیست حتی پلیس کشور غیر متمدن هم چنین کاری نمی کند. امیدواریم مردم کشمیر و دولت و پلیس هند با عقلانیت عمل کنند. از گذشته دعوای ریشه داری بین هند و پاکستان در مورد کشمیر بوده است. ما قصد دخالت در این دعوا را نداریم اما برخوردهای خشونت آمیز، در هر جا ضرر می رساند. رفتار خشونت آمیز و وحشیانه به نفع هیچ دولتی نخواهد بود. در سوریه، لبنان و عراق نیز همین طور است.

 حوادث دلخراش هفته گذشته ی ترکیه و برخورد خشونت بار از هر طرف قطعا به مصلحت دولت ترکیه و ملت و مسلمانان ترکیه نیست. انتظار می رود که بر اساس قانون و عدالت و ضابطه، حقوق همه اقشار جامعه رعایت شود. اگر کسی به عنوان کودتا دستگیر شد باید طبق مقررات مجازات و محاکمه شود. این که 60 هزار نفر را از کار بر کنار کنند قابل توجیه نیست. اگر کسی مقصر است باید مجازات شود. وحدت، یکپارچگی و مصالح ملی باید حفظ شوند.

در جامعه خود ما نیز همین طور است. همه باید در راستای مصالح و منافع ملی کمک بدهند. همه باید در راستای عدالت و رعایت حقوق انسان ها حتی اقلیت های مذهبی و غیر مسلمان تلاش کنند. همه باید با اخلاق و آداب اسلامی نسبت به یکدیگر رفتار کنند. اسلام به کسی اجازه نمی دهد که از رفتار خشونت آمیز، غیر اسلامی و غیر اخلاقی استفاده کرده و انتقام جویی کند. اسلام با کینه توزی، عداوت، دشمنی و لجاجت مخالف است، چه در امریکا، چه در بحرین، کشمیر، عراق، عربستان، ایران و.. هر جا باشد فرقی نمی کند. اساس اسلام بر محبت، اخوت، عدالت و همزیستی مسالمت آمیز و حکیمانه است. اگر کسی هم جنایت کرد و جرمی مرتکب شد باید طبق قوانین و مقررات، عادلانه در دادگاه عادل و با قاضی عادل محاکمه شود. دادگاه ظالمانه و قاضی دور از عدالت منظور نیست. در اسلام اگر قاضی عادل نباشد قاضی نیست. شرط اساسی قضاوت عدالت و فقاهت است. بنده توصیه می کنم همه مردم، کشور های اسلامی، همسایگان ایران و.. دستورات اسلام را رعایت کنند. دولت بحرین جمهوری اسلامی ایران، شیخ عیسی قاسم و علمای بحرین را متهم نکند بلکه این خود آن ها هستند که با خشونت و رفتار غیر انسانی خود آتش افروزی می کنند. پای خود را روی گلوی مردم بحرین گذاشته و می خواهند آن ها را خفه کنند و در عین حال انتظار دارند در برابر جنایات آن ها، مردم سکوت کنند. دولت بحرین دست از جنایت بردارد، حقوق مردم و دین مردم را حفظ کنند و مطمئن باشند که مردم قصد جایگزین کردن کسی به جای آن ها را ندارند. مردم حق و حقوق شرعی و قانونی و اخلاقی خود را می خواهند. انتظار ندارند که حاکمان آن ها که باید نقش چوپان را داشته باشند، گرگ گله باشند. اگر کسی گرگ شد نباید انتظار داشته باشد که مردم در برابر او ساکت بمانند. مردم اگر ناچار شوند عکس العمل نشان داده و اقدام می کنند. بنابراین در هیچ موردی، رفتار خشونت آمیز توصیه نمی شود و این به نفع ملت ها نیست.

شنبه آینده روز شهادت امام صادق (ع) است. در سالهای گذشته برنامه ی آبرومندی در استان و شهرستان وجود داشت و امسال نیز تقاضا داریم این برنامه برگزار شود. شیعه ی امام صادق (ع) هستیم. مکتب و فقه ما مکتب و فقه امام صادق (ع) است بنابراین همه با عظمت هر چه بیشتر این روز بزرگ را گرامی خواهند داشت.

مسئله دیگر، پنجم این ماه و جمعه ی اول این ماه، سالروز برگزاری اولین نماز جمعه است. روزی است که حضرت امام (ره) به مرحوم آیت الله طالقانی حکم نماز جمعه را در سال 58 صادر کردند. نماز جمعه، روز وحدت، انسجام، بیعت با امام زمان (عج)، بیعت با مقام معظم رهبری، آگاهی از مسائل جهان اسلام، همدردی با مسلمانان، تنفر و انزجار از دشمنان اسلام و قرآن، اجتماع با شکوه و با عظمت است. این اجتماع در هیچ جا دیده نمی شود. در سراسر کشور، صدها نماز جمعه با عظمت برگزار می شود. مقام معظم رهبری فرمودند که نماز جمعه قرارگاه فرهنگی است و امام جمعه در هر استان فرمانده قرارگاه فرهنگی اسلام و قرآن و اهل بیت (ع) است.

بنده به سهم خود از حضور شما مردم شریف در شرایط مختلف آب و هوایی در نماز جمعه تشکر می کنم. ماه رمضان با آن عظمت و با هوای گرم تابستانی حضور داشتید. نماز جمعه مربوط به امام عصر (عج) و شهداست. این بیعت هر هفته ما با امام زمان (عج) است. در زمان طاغوت دسترسی وجود نداشت اما برنامه رسمی وجود نداشت. الحمدلله برنامه بسیار با شکوه رسمی وجود دارد. این برنامه که فرماندهی قرارگاه، نماینده ولی فقیه در هر استان است که خطوط و سیاست های کلی نظام و رهبری، مصالح و منافع نظام را برای مردم بازگو می کند. مردم غیرتمند و شجاع ما، زن و مرد، پیر و جوان، نیروهای مسلح، آموزش و پرورش، دانشگاهها و اهل علم، همه لبیک گو هستند. بنده به سهم خود تشکر می کنم. انشاءالله امیدواریم که روز به روز شاهد شکوه و عظمت بیشتر باشیم.

البته باید بگوییم که ما ضعف و نقص زیادی داریم که باید به بزرگواری خود ببخشید. ما بیش از این توان نداریم. هر چه توان داریم همین است که خدمت شما می گوییم. انشاءالله خداوند قبول کرده و اجر بدهد.

سالروز عملیات مرصاد نیز هست که یاد شهدای این عملیات مخصوصاً لشکر سپاه روح الله را گرامی می داریم.

روز فرهنگ پهلوانی و زورخانه ای است که به همه عزیزان تبریک گفته و از آن ها تشکر کرده و برای همه آن ها آرزوی توفیق داریم.

روز کارآفرینی و آموزش فنی و حرفه ای است که بسیار مهم است.

روز فتح اندلس به دست مسلمانان و روز همه پرسی قانون اساسی و نیز سالگرد یک ساله ی برجام است. همه این روزهای بزرگ را گرامی می داریم.

از انفجارهایی که در ترکیه، عراق و نیس و در هر جای دنیا اتفاق می افتد اظهار تنفر می کنیم. ما با هیچ نوع انفجار و ترور انتحاری موافق نبوده و نیستیم.

 

 

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ * لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ * وَ لَمْ يَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ *

 


[1]. بحار الأنوار، ج 78، ص 235